در بیشتر آموزشگاه‌های زبان، ارزیابی زبان‌آموزان فقط به یک آزمون محدود نمی‌شود و در طول دوره به شکل‌های مختلف انجام می‌گیرد. این ارزیابی‌ها به آموزشگاه کمک می‌کنند تا سطح واقعی زبان‌آموز مشخص شود، روند پیشرفت او در طول ترم بررسی شود و در پایان تصمیم درستی درباره ارتقا به سطح بالاتر گرفته شود.

اولین مرحله معمولاً آزمون تعیین سطح (Placement Test) است که قبل از ثبت‌نام برگزار می‌شود. هدف این آزمون این است که زبان‌آموز در سطحی قرار بگیرد که با توانایی‌های فعلی او هماهنگ باشد، معمولاً شامل چند بخش مختلف است؛ بخش گرامر و واژگان برای سنجش دانش ساختاری زبان، بخش درک مطلب (Reading) برای ارزیابی توانایی فهم متن، و در بسیاری از آموزشگاه‌ها بخش شنیداری (Listening) نیز وجود دارد. علاوه بر این، یک مصاحبه شفاهی کوتاه توسط سوپروایزر یا مدرس انجام می‌شود تا توانایی صحبت کردن، تلفظ و روانی گفتار زبان‌آموز ارزیابی شود. نتیجه مجموع این بخش‌ها تعیین می‌کند که زبان‌آموز باید از کدام کتاب یا سطح شروع کند.

پس از شروع کلاس‌ها، معمولاً آزمون‌های کوتاه کلاسی (Quiz) در طول ترم برگزار می‌شوند. این آزمون‌ها اغلب کوتاه هستند و روی مطالبی تمرکز دارند که در چند جلسه اخیر تدریس شده‌اند؛ مثل لغات جدید، ساختارهای گرامری یا یک مهارت خاص. هدف این آزمون‌ها بیشتر پیگیری روند یادگیری است تا ارزیابی نهایی. در بسیاری از آموزشگاه‌ها نمره این آزمون‌ها بخشی از ارزیابی مستمر زبان‌آموز محسوب می‌شود.

در میانه دوره، آزمون میان‌ترم (Midterm Exam) برگزار می‌شود. این آزمون معمولاً رسمی‌تر از کوییزهاست و بخش قابل توجهی از نمره ترم را تشکیل می‌دهد، معمولاً چند مهارت مختلف ارزیابی می‌شود؛ مانند Reading برای سنجش درک مطلب، Listening برای ارزیابی توانایی فهم مکالمات یا فایل‌های صوتی، و همچنین Grammar و Vocabulary برای بررسی میزان تسلط بر ساختارها و واژگان تدریس‌شده. در برخی آموزشگاه‌ها مهارت Speaking نیز به صورت جداگانه و از طریق مصاحبه یا فعالیت‌های کلاسی ارزیابی می‌شود.

در پایان هر ترم، آزمون پایان‌ترم (Final Exam) برگزار می‌شود که جامع‌تر است و کل مطالب تدریس‌شده در طول ترم را در بر می‌گیرد، معمولاً مهم‌ترین بخش ارزیابی است و نقش اصلی را در تصمیم‌گیری درباره قبولی یا عدم قبولی زبان‌آموز دارد. در این مرحله علاوه بر مهارت‌های خواندن، شنیدن، گرامر و واژگان، در برخی برنامه‌های آموزشی مهارت‌های نوشتن (Writing) و صحبت کردن (Speaking) نیز به صورت جداگانه سنجیده می‌شوند.

در بسیاری از آموزشگاه‌ها علاوه بر آزمون‌ها، ارزیابی مستمر (Continuous Assessment) نیز وجود دارد. در این نوع ارزیابی، عملکرد زبان‌آموز در طول ترم بررسی می‌شود و فقط نتیجه آنها ملاک نیست. عواملی مانند حضور منظم در کلاس، انجام تکالیف، مشارکت در فعالیت‌های کلاسی، همکاری در کارهای گروهی و میزان پیشرفت فردی در یادگیری زبان نیز در نمره نهایی تأثیر دارند. این روش کمک می‌کند تصویر دقیق‌تری از عملکرد واقعی زبان‌آموز به دست آید.

در پایان هر کتاب یا چند سطح آموزشی، ممکن است آزمون ارتقا (Progress یا Promotion Test) برگزار شود. هدف این آزمون این است که مشخص شود زبان‌آموز آمادگی لازم برای ورود به سطح بالاتر را دارد یا نه، معمولاً استانداردتر طراحی می‌شوند و همه مهارت‌های اصلی زبان را پوشش می‌دهند تا اطمینان حاصل شود که زبان‌آموز پایه‌های لازم برای ادامه مسیر یادگیری را به دست آورده است.

به طور کلی، ترکیب این آزمون‌ها و روش‌های ارزیابی باعث می‌شود آموزشگاه بتواند سطح اولیه، روند پیشرفت و نتیجه نهایی یادگیری زبان‌آموز را به شکل دقیق‌تری بررسی کند و مسیر آموزشی مناسب‌تری برای او فراهم آورد.