درباره من
31 فروردین 1405 1405-03-30 19:59درباره من
درباره من
مدرس زبان انگلیسی و سرپرست آموزشی
من آدرین زرافشان هستم؛ فعال در حوزه آموزش زبان انگلیسی و مدیریت آموزشی. در حال حاضر به عنوان سوپروایزر آموزشی و کارشناس جذب و تربیت مدرس فعالیت میکنم و تمرکزم بر توسعه حرفهای مدرسین، بهبود فرآیندهای آموزشی و ارائه راهنماییهای کاربردی برای یادگیری و آموزش زبان انگلیسی است. در این سایت تلاش میکنم تجربیات و آموختههایم را در قالب محتوای آموزشی در اختیار دانشجویان، مدرسان و والدین قرار دهم
مهارت های من:
پیشینه و تجربیات من:
من دانشجوی رشته آموزش زبان انگلیسی در دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران هستم. مسیر تحصیلی من کاملاً همسو با فعالیتهای حرفهایام در حوزه آموزش و مدیریت یادگیری است و تلاش کردهام آموختههای دانشگاهی را در محیطهای آموزشی واقعی به کار بگیرم.
برای تقویت مهارتهای مدیریتی و تخصصی، دورههای پیشرفتهای از دانشگاههای بینالمللی گذراندهام؛ از جمله دوره «مدیریت و رهبری تیم و افراد» از دانشگاه میشیگان. علاه بر آن دوره «تربیت سوپروایزر آموزشی» دانشگاه شهید بهشتی را با تمرکز بر ارزیابی تدریس، بازخورددهی و هدایت تیمهای آموزشی گذراندهام.
همچنین در حوزه آموزش زبان و توسعه حرفهای مدرسین، دورهها و گواهینامههای تخصصی متعددی را گذراندهام؛ از جمله گواهینامه بینالمللی 150 ساعته TESOL با هدایت دانشگاه ایالتی آریزونا، گواهینامه 120 ساعته TEFL بینالمللی، دوره TKT (ماژولهای 1، 2 و 3) با همکاری دانشگاه تهران، دوره Training of Trainers (ToT) تحت نظارت دکتر جعفر دری، و دورههای عمومی تربیت مدرس (TTC).
دیدگاه های من:
آموزش را مسیری میدانم برای
پرورش تفکر
در محیطی واقعی
نگاه من به آموزش زبان بر پایه رویکردهای نوین یادگیری و مهارتهای موردنیاز قرن بیستویکم شکل گرفته است. باور دارم یادگیری زبان تنها به حفظ واژگان و قواعد محدود نمیشود، بلکه باید مهارتهایی مانند تفکر نقادانه، حل مسئله، همکاری، ارتباط مؤثر و یادگیری مستقل را نیز در زبانآموزان تقویت کند. به همین دلیل تلاش میکنم محیطی ایجاد کنم که زبانآموزان در آن فعالانه فکر کنند، تعامل داشته باشند و از زبان برای بیان ایدهها و موقعیتهای واقعی استفاده کنند.
در طراحی یادگیری از رویکرد یادگیری معکوس (Flipped Learning) استفاده میکنم؛ به این معنا که آشنایی اولیه با محتوا پیش از کلاس انجام میشود و زمان کلاس بیشتر به تمرین، تعامل و کاربرد عملی زبان اختصاص دارد. همچنین در فعالیتهای آموزشی بر انجام تسکهای واقعی و معنادار و گفتوگوهای طبیعی در کلاس تأکید دارم تا یادگیری زبان به تجربهای پویا، تعاملی و نزدیک به کاربرد واقعی آن تبدیل شود.
یادگیری زبان فقط حفظ واژه و ساختار نیست؛ فرصتی است برای تمرین فکر کردن. در کلاس، زبانآموزان با پرسشهای باز، بحثهای کوتاه، و تحلیل موقعیتهای واقعی روبهرو میشوند تا نظر بدهند، دلیل بیاورند و ایدههای مختلف را بررسی کنند. این فرایند باعث میشود زبان به ابزاری برای اندیشیدن تبدیل شود، نه صرفاً ابزاری برای تکرار.
زبان زمانی عمیقتر آموخته میشود که زبانآموز بتواند با آن چیزی تازه بسازد. در کلاس، فعالیتهایی مانند ساختن داستان، طراحی گفتوگوهای جدید، بازیهای زبانی یا ارائه ایدهها در نظر گرفته میشود تا زبانآموزان از چارچوب تمرینهای خشک فراتر بروند و زبان را به شکل شخصی و خلاقانه به کار ببرند.